De gave van het borduren

IMG_4362

Het maken van een kruissteek: twee kruiselingse bewegingen naar binnen toe.
Het borduren helpt me tot rust en tot mezelf te komen.
Daar zit ik dan onder een goede lamp en met mooie muziek op de achtergrond.
Dat had ik nou nooit gedacht, maar het werkt als een tierelier.
En bovendien produceer ik iets waarmee Emy erg blij is. Dit is de geborduurde voorkant van het dekbed voor beer.

Voor de verantwoorde luxebeestjes ;-)

Mocht je toevallig op zoek zijn naar een gouden sieraad, weet dan dat er nu ook “groen goud” is. Gisteren vertelde Sjoerie van De Smederij mij enthousiast over dit initiatief. Van haar website:

“Als iets niet echt goed is voor het milieu, dan is het goud delven………. De Smederij wil graag haar steentje bijdragen en biedt de mogelijkheid sieraden te maken in zgn. ‘groen goud’. Dit goud wordt gedolven in Colombia, op initiatief van de locale bevolking maar inmiddels gesteund door verschillende organisaties als Oxfam Novib en Both ENDS. Het goud is duurder: de delvers verdienen een eerlijk loon en er worden geen schadelijke stoffen gebruikt.”

Corporacíon Oro Verde is een mooi initiatief van ondernemerschap met oog voor duurzaamheid van de aarde en de werknemers en met aandacht voor de omgeving van het bedrijf. Dit is het soort ondernemerschap waar Danah Zohar over vertelt in het FD van 17 september 2009 en dat we met z’n allen kunnen stimuleren.

Dan nog een andere tip in het kader van duurzaamheid:
Laat je sieraden opknappen of omsmelten tot iets nieuws in plaats van nieuwe te kopen.
Sjoerie doet het met liefde voor je dierbare kettinkjes, ringen et cetera, hoe eenvoudig of prullerig ze ook zijn (de mijne dan…)!

Reiger

De laatste tijd kom ik veel reigers tegen als ik fietsend onderweg ben in het landschap rondom Amsterdam.
reiger-3
Ze zitten net als ik soms lekker in het zonnetje.
Ze staan net als ik uiterst oplettend te wachten om die ene kans te pakken.
Ze wachten soms net als ik geduldig op wat er toevallig langskomt.
Ze laten zich net als ik lekker meedrijven op de Noordoosterwind.

Ik voel me ineens heel verwant met deze rare vogel.

Boek: Tijn Touber – Spoedcursus verlichting

Er zitten nu ezelsoren in dit boek, wat betekent dat ik bepaalde bladzijden nog eens wil opslaan. Ik had ook een pen tussen mijn tanden om snel iets te kunnen onderstrepen. Met andere woorden; ik zat het boek actief te lezen.
Het boek gaat niet over gloeilampen versus ledlampen, alhoewel … Het boek gaat over de zoektocht naar een nieuwe manier van leven en samenleven. Een vervolg op de verlichting van Descartes, Newton, Voltaire, Kant en anderen waardoor het verstand op een hoger plan werd geplaatst. Deze verlichting gaat over het integreren van je verstand, emoties en spirituele bewustzijn.
Touber leidt de lezer langs een aantal mensen die bijzondere inzichten hebben verkregen over hoe die volgende verlichting eruit ziet. Het was grappig te merken dat in dit boek weer allerlei lijntjes samenkomen van onderwerpen waar ik de afgelopen jaren mee bezig ben. Zo start het boek met de cultural creatives, komt de leiderschapsontwikkeling volgens Manfred van Doorn aan de orde waarbij hij filmfragmenten gebruikt om te illustreren en heeft hij een hoofdstuk gewijd aan Jill Taylor (bekijk deze video!) die als neuroloog een hersenbloeding doormaakt.
Een van de laatste hoofdstukken besteedt hij aan Danah Zohar, een Brits/Amerikaanse filosofe en theoretisch fysica. Danah Zohar heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar spirituele intelligentie en daarvoor ook een meetinstrument ontwikkelt (te doen via internet en je krijgt een uitgebreid terugkoppelingsrapport). Ik had het geluk afgelopen vrijdag een lezing van en dialoog met haar te mogen meemaken. Een inspirerende en wijze vrouw!

Touber heeft zijn boek opgebouwd met korte en toegankelijke hoofdstukken, waardoor het makkelijk leest en erg informatief is. Het boek helpt zeker om de verlichtingsbeweging (wat dat ook moge zijn) en de cultureel creatieven te versterken.

Boek: Paulien Assink – Samenspel

samenspel Een nieuw boek van Paulien Assink en de ondertitel luidt “De kunst en praktijk van V/M leiderschap”. Assink schreef eerder het boek “Uit het harnas!” dat ik als een spoorboek voor mijn ontwikkeling gebruik. Dit tweede boek borduurt voort op de vier dimensies van leiderschap die ze onderscheidt: emotioneel, mentaal, fysiek en spiritueel leiderschap. En in iedere dimensie geeft ze aan wat de feminiene (intuïtie, hoger dienstbaarheid, compassie, co-creatie) en masculiene (moed, heldere visie, duurzaam ondernemen, calling) componenten ervan zijn. Ze constateert dat het iedereen ten goede zou komen om de masculiene aspecten meer in balans te brengen met de feminiene aspecten. Maar meer eigenlijk nog om deze aspecten in jezelf te herkennen en te ontwikkelen los van man- of vrouwzijn. In het boek komen daarnaast de schaduwkanten van ieder aspect aan de orde. Hoe slachtofferschap te ontgroeien en te leren leven vanuit compassie voor jezelf en de ander?
Al met al weer een prachtig en leerzaam boek en Assink slaagt er goed in het praktisch te maken. Geen lange theoretische betogen, maar korte heldere stukken tekst met praktische oefeningen en aanbevelingen. Het geeft mij weer een nieuwe inspiratiebron voor de verdere ontwikkeling van mijn leiderschap. En dan bedoel ik niet leiderschap in de zin van minister-president worden, maar in de zin van leiderschap in de kleine en grote dingen van het leven.
In het boek staan ook prachtige foto’s en gedichten van Esther van der Valk.

Vier dagen stilte

De afgelopen vier dagen heb ik de stilte en rust opgezocht in de bossen. Op mijn fiets (in de trein) ben ik erheen gegaan en daarna werd ik verzorgd met een bed en heerlijke maaltijden.
Iedere dag begon om 6.00 uur met een stiltemoment en lichaamsoefeningen en eindigde met een stiltemoment om 22.00 uur. Daartussen was er nauwelijks iets. Dat was onwennig. Ineens vanuit de maalstroom van gezin en werk, naar niets. Ik merkte dat ik in het begin vooral moeite had om steeds te kiezen. Na iedere activiteit moest ik weer bepalen wat ik ging doen. Ik probeerde zo goed mogelijk te luisteren naar mijn lichaam. Dat was weer even wennen, want in mijn leven zijn nog maar weinig keuzemomenten. Het ritme van mijn werk en ons gezin zit namelijk strak in elkaar.
Na een dag lukte dat weer beter en kon ik de ontspanning toelaten. En met de ontspanning kwam ruimte voor gedachten en gevoelens waaraan ik lange tijd niet was toegekomen. Dat was helend.
Deze vier dagen zijn goed voor mij geweest; ik voel me anders dan vorige week, veel relaxter en rustiger. Dat gevoel ga ik proberen vast te houden.
Hieronder een foto van mijn bureautje in mijn kamer in de bossen.

20082009739

En nu?

Vanmorgen zat ik om half acht frisgedoucht aan het ontbijt. Klaar om naar mijn werk te gaan? Nee, want het is mijn eerste dag dat ik niet naar mijn werk ga.

Klaar om de schilder welkom te heten? Klaar om wat door tijdschriften en kranten te bladeren? Ja, allebei. Maar waar ik dan zin in heb is creëren, iets schrijven, iets maken en daar heb ik alle tijd voor nu.

Niks

vanaf vandaag drieënhalve maand niks
niksen
niets
nop
niente
nada
da’s vast nog een hele kunst

Jaworski LIFE

Woensdag had ik het voorrecht aanwezig te zijn bij een lezing van en dialoog met de Amerikaan Joseph Jaworski. Alweer een tijdje geleden was is geraakt door het boek dat bij schreef: Synchroniciteit en het boek waar hij aan meeschreef: Presence. Het werd een bijzondere avond waaruit weer een belangrijk inzicht voor mij voortkwam, namelijk het belang van de plek van ontmoeting: ” Primacy of Place” . Daarmee ga ik nog wel eens slordig om, terwijl het voor het voeren van een echte dialoog wezenlijk is. Verder was er ook veel bekends die avond, omdat ik de boeken had verslonden en geen zin ongelezen was gebleven.

24062009659